تبلیغات
شُبیر علیه السلام - حضرت آدم و كربلا

حضرت آدم و كربلا
در مصیبت حضرت سیّد الشهداء(ع) بنا بر روایات مختلف آنچه به چشم دیده ، و دیده نمى شود گریسته اند.

در جریان هبوط حضرت آدم علیه السلام مى باشد كه آن حضرت پس از ترك اولى كه در بهشت انجام داد از بهشت رانده و بر زمین فرستاده شد، محل هبوط آدم علیه السلام در مكّه معظّمه بوده است و در روایات مى باشد كه حضرت آدم علیه السلام بخاطر آن گناه یا ترك اولى بسیار گریست و از گناه خود توبه كرد.

و همچنین مفارقت از همسرش حوّا نیز به غصّه او افزوده بود، بنابراین حضرت آدم علیه السلام بر روى زمین حركت كرد و بیابانها و دشتها را زیر پا گذاشت تا گذار حضرت آدم علیه السلام به سرزمین كربلاى پر بلا افتاد، كدام كربلا آن كربلایى كه تا حضرت سیّدالشهداء به آن سرزمین وارد شد و دیگر مركب او حركت ننمود بنابر روایات سه مركب عوض كردند ولى مركب حركت ننمود.

خلاصه آنكه حضرت آدم وقتى به آن سرزمین رسید، ملاحظه كرد كه گرد غم و غبار، ناراحتى وهمّ و غم در وجودش پدیدار شد و قلبش به تنگ آمد، تا رسید به آنجایى كه شمع فروزان پیامبر (ص) خاموش گشته بود، یعنى تا به قتلگاه حضرت سیّد الشهداء (ع) رسید، قدمش به سنگى برخورد كرد و افتاد و بر اثر اصابت سرش به زمین خون از سر حضرت آدم جارى شد، حضرت آدم علیه السلام ناراحت شد و سر به آسمان برداشت كه ، بار الها آیا گناه تازه اى مرتكب شده ام كه مرا اینگونه مجازات مى كنى ؟ خدایا من تمام عالم را گشتم و چنین بلائى بر سرم وارد نشد، حال آنكه در اینجا چنین عقوبت مى شوم !

از جانب پروردگار عالم ندا آمد كه اى آدم از جانب تو گناهى سر نزده است لكن این همانجایى است كه :

یقتل فى هذه الارض ولدك الحسین علیه السلام ظلما

یعنى این همانجایى است كه فرزندت حسین علیه السلام بر اثر ظلم شهید مى شود، و خداوند روضه سیّد الشهداء را خواند و حضرت آدم علیه السلام بر مصائب آن حضرت گریست ، قربان مظلومیّتت حسین جان كه آدم با یك سر شكستن آنگونه به خدا شكایت مى كند، حال آنكه تو با آن همه مصیبت مى فرمایى :

رضا بقضائك و تسلیما لامرك لا اله غیرك و لا معبود سواك

حضرت آدم عرض كرد: خدایا آن حسین كه در این جا شهید مى شود، ایكون نبیّا؟ پیامبر مى باشد؟

وحى نازل شد كه اى آدم او پیامبر نیست ، لكن نوه پیامبر آخرالزمان و فرزند دختر آن پیامبر(ص) فاطمه زهرا مى باشد. پس با رهنمایى جبرئیل چهار مرتبه بر قاتلین حضرت سیّد الشهداء(ع) لعن فرمودند.

 

منبع : كشكول النور ج 1 ص 132.

کلیه حقوق این وبلاگ برای شبیر محفوظ است و هر گونه کپی برداری تنها با ذکر منبع مجاز است