تبلیغات
شُبیر علیه السلام - امام زمان (ع) در حسینیّه ها

امام زمان (ع) در حسینیّه ها
حضرت آیة اللّه سید حسن ابطحی كه خدا انشاء اللّه این وجود پاك را حفظ فرماید در كتاب ملاقات با امام زمان فرموده یكی از تجار اصفهان كه مورد وثوق من و جمعی از علماء بود نقل می كرد:من در منزل ، اطاقی بزرگ را به عنوان حسینیّه اختصاص داده ام و اكثرا در آنجا روضه خوانی و ذكر مصائب آقا سیّد الشّهداء ابا عبداللّه الحسین (ع) را برقرار می كنیم .شبی در خواب دیدم كه من از منزل خارج شده ام و به طرف بازار می روم ولی جمعی از علماء اصفهان به طرف منزل ما می آیند.

وقتی به من رسیدند گفتند:فلانی كجا می روی ؟ مگر نمی دانی منزلت روضه است .گفتم : نه منزل ما روضه نیست .گفتند چرا منزلت روضه است و ما هم به آنجا می رویم و حضرت بقیّة اللّه عجل اللّه تعالی فرجه الشریف هم آنجا تشریف دارند، من فورا با عجله خواستم به طرف منزل بروم آنها به من گفتند:با ادب وارد منزل شو، من مؤ دّبانه وارد شدم ، دیدم جمعی از علماء در حسینیه نشسته و در صدر مجلس هم حضرت ولی عصر عجل اللّه تعالی فرجه الشریف نشسته اند، وقتی به قیافه آن حضرت دقیق شدم دیدم ، مثل آنكه ایشان را در جائی دیده ام .

لذا از آن حضرت سئوال كردم كه آقا من شما را كجا دیده ام فرمود:همین امسال در مكه در آن نیمه شب در مسجد الحرام ، وقتی آمدی نزد من و لباسهایت را نزد من گذاشتی و من به تو گفتم مفاتیح را زیر لباسهایت بگذار. تاجر اصفهانی می گفت همینطور بود یك شب در مكه خواب از سرم پریده بود با خود گفتم . چه بهتر كه به مسجد الحرام مشرف شوم و در آنجا بیتوته كنم و مشغول عبادت بشوم ، لذا وارد مسجد الحرام شدم به اطراف نگاه می كردم كه كسی را پیدا كنم لباسهایم را نزد او بگذارم وبروم وضو بگیرم ، دیدم آقائی در گوشه ای نشسته اند، خدمتش مشرف شدم و لباسهایم را نزد او گذاشتم می خواستم مفاتیح را روی لباسهایم بگذارم فرمود مفاتیح را زیر لباسهایت بگذار و من طبق دستور ایشان عمل كردم ومفاتیح را زیر لباسهایم گذاشتم و رفتم و وضو گرفتم و برگشتم و تا صبح در خدمتش و در كنارش مشغول عبادت بودم ولی در تمام این مدت حتی احتمال هم ندادم كه ایشان امام عصر روحی و ارواح العالمین له الفدا باشد به هر حال در خواب از آقا سئوال كردم فرج شما كی خواهد بود؟

فرمود نزدیك است به شیعیان ما بگوئید دعای ندبه را روزهای جمعه بخوانند.این ملاقات به ما چند چیز را می گوید:

1- آن حضرت در هر جاكه روضه خوانی و ذكر مصائب حضرت سید الشهداء ابا عبداللّه ال
حسین (ع) باشد و در هر مكان كه بنام جدش امام حسین ع باشد حضرت ولی عصر در آنجا حاضر و ناظر و عزادار و به عزاداران جدش احترام و ملاطفت دارد .و خیلی دوست دارد در حسینیّه ها و در هر جا كه بنام جدش حضرت ابا عبداللّه الحسین ع دوستان و شیعیان آن حضرت دورهم جمع شوند و برای آقا اشك ریخته شود.

2- آن حضرت دوست دارد كه دوستانش لااقل روزهای جمعه گِرد یكدیگر بنشینند، و زانوی غم در بغل بگیرند و اشك از دیدگان بریزند و همه باهم بگویند این بقیة اللّه ... بگویند این الطالب بدم المقتول بكربلا... 3 در همه عزاداری ها نظر دارند و با عزاداران ، عزاداری می كنند و اهمیت زیاد می گذارند و این قضیه را جهت این عرض كردم كه بگویم آقا امام زمان هم خود برای جدش عزادار است و ناظر بر عزاداری شیعیان خود می باشد و ما هم باید حتی الامكان تا می توانیم در این گونه مجالس شركت كنیم تا انشاء اللّه باعث خشنودی قلب آن سرگردد. (1)

 

پاورقی
1- ملاقات با امام زمان : ج 1، ص 65

کلیه حقوق این وبلاگ برای شبیر محفوظ است و هر گونه کپی برداری تنها با ذکر منبع مجاز است