تبلیغات
شُبیر علیه السلام - سوره ی مبارکه آل عمران: آیه 154

سوره ی مبارکه آل عمران: آیه 154
ثُمَّ أَنزَلَ عَلَیْكُم مِّن بَعْدِ الْغَمِّ أَمَنَةً نُّعَاسًا یَغْشَى طَآئِفَةً مِّنكُمْ وَطَآئِفَةٌ قَدْ أَهَمَّتْهُمْ أَنفُسُهُمْ یَظُنُّونَ بِاللّهِ غَیْرَ الْحَقِّ ظَنَّ الْجَاهِلِیَّةِ یَقُولُونَ هَل لَّنَا مِنَ الأَمْرِ مِن شَیْءٍ قُلْ إِنَّ الأَمْرَ كُلَّهُ لِلَّهِ یُخْفُونَ فِی أَنفُسِهِم مَّا لاَ یُبْدُونَ لَكَ یَقُولُونَ لَوْ كَانَ لَنَا مِنَ الأَمْرِ شَیْءٌ مَّا قُتِلْنَا هَاهُنَا قُل لَّوْ كُنتُمْ فِی بُیُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذِینَ كُتِبَ عَلَیْهِمُ الْقَتْلُ إِلَى مَضَاجِعِهِمْ وَلِیَبْتَلِیَ اللّهُ مَا فِی صُدُورِكُمْ وَلِیُمَحَّصَ مَا فِی قُلُوبِكُمْ وَاللّهُ عَلِیمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ(154)

سپس بدنبال این غم و اندوه، آرامشى بر شما فرستاد. این آرامش، بصورت خواب سبكى بود كه (در شب بعد از حادثه احد،) گروهى از شما را فرا گرفت اما گروه دیگرى در فكر جان خویش بودند (و خواب به چشمانشان نرفت.) آنها گمان هاى نادرستى -همچون گمان هاى دوران جاهلیت- درباره خدا داشتند و مى ‏گفتند: «آیا چیزى از پیروزى نصیب ما مى ‏شود؟!» بگو: همه كارها (و پیروزیها) به دست خداست!» آنها در دل خود، چیزى را پنهان مى ‏دارند كه براى تو آشكار نمى ‏سازند مى ‏گویند: «اگر ما سهمى از پیروزى داشتیم، در این جا كشته نمى ‏شدیم!» بگو: «اگر هم در خانه‏ هاى خود بودید، آنهایى كه كشته‏ شدن بر آنها مقرر شده بود، قطعا به سوى آرامگاه ‏هاى خود، بیرون مى ‏آمدند (و آنها را به قتل مى‏ رساندند). و اینها براى این است كه خداوند، آنچه در سینه ‏هایتان پنهان دارید، بیازماید و آنچه را در دلهاى شما (از ایمان) است، خالص گرداند و خداوند از آنچه در درون سینه ‏هاست، با خبر است. (154)

«قل لو کنتم فی بیوتکم لبرز الذین کتب علیهم القتل الی مضا جعهم.» بگو (ای پیغمبر) اگر در خانه‌ های خود هم بودید، باز آنان که کشته شدن برایشان مقرر شده بود، قطعاً به سوی آرامگاه های خود بیرون می‌ آمدند.

امام حسین علیه‌السلام در روز عاشورا فرمود:آیا کتاب خدا را که بر جدم پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌و‌آله فرو فرستاده شده نخوانده‌اید:هر جا که باشید مرگ شما را در می‌یابد اگر چه در دژهای محکم و سرافراشته باشید. و خدای منزه و پاک فرماید:قطعاً آنان که کشته شدن برایشان مقرر شده بود به سوی آرامگاه های خود بیرون می‌آمدند.اگر من در جای خود بمانم، این مردم نگون‌ بخت چگونه آزموده می‌شوند؟ به چه چیزی مورد آزمایش قرار می‌گیرند؟ و چه کسی در گودال من در کربلا می‌آرمد؟ و به تحقیق در روزی که خدا زمین را گسترانید، آن (کربلا) را برای من برگزیده و آن را پناهگاه شیعیان ما قرار داد تا در آنجا در دنیا و آخرت امن و آسایش یابند.

کلیه حقوق این وبلاگ برای شبیر محفوظ است و هر گونه کپی برداری تنها با ذکر منبع مجاز است