تبلیغات
شُبیر علیه السلام - سوره ی مبارکه مریم: آیه 7
 
درباره وبلاگ


تا آفتاب از حرکات تو می وزد از سمت سیب ، عطر صفات تو می وزد . دل می دهیم ، پنجره را باز می کنیم باران گرفته ، یا کلمات تو می وزد ؟ دل می شویم ، محض تپیدن به پای تو در خاک کوچه ای که حیات تو می وزد اینکه چقدر بوی شهادت ، چقدر صبح اینکه چقدر از نفحات تو می وزد ! امشب بهار می دمد از خون روشنت فردا بهشت از برکات تو می وزد . من ایستاده ام به تماشای زیستن جایی که موج موج فرات تو می وزد و با هر اذان به یاد همان ظهر چاک چاک گیسوی خون چکان صلات تو می وزد . کشتی شکستگان تو را بیم موج نیست ،آنجا که بادبان نجات تو می وزد

مدیر وبلاگ : عبرات
سوره ی مبارکه مریم: آیه 7
یَا زَكَرِیَّا إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَامٍ اسْمُهُ یَحْیَى لَمْ نَجْعَل لَّهُ مِن قَبْلُ سَمِیًّا(7)

اى زكریا! ما تو را به فرزندى بشارت مى ‏دهیم كه نامش «یحیى‏» است و پیش از این، همنامى براى او قرار نداده ‏ایم! (7)

امام صادق علیه‌السلام فرمود:ما از قبل برای او همنامی قرار ندادیم، حسین‌ بن‌ علی‌ علیهما السلام و یحیی‌بن زکریا است که از قبل همنامی نداشتند و آسمان فقط بر آن دو چهل روز گریست. گفته شد: گریستنش چگونه بود؟ فرمود:به سرخی طلوع می‌ کرد و به سرخی نیز غروب می‌ نمود.
امکانات جانبی