تبلیغات
شُبیر علیه السلام - چشم گریان،چشمه فیض خداست

عنوان صفحه
گریستن بر اباعبدالله الحسین‏«ع‏» ثواب بسیاری دارد.(1) فرشتگان،پیامبران،زمین و آسمان،حیوانات صحرا و دریا هم بر عزاى حسین‏«ع‏» گریسته ‏اند. (2)

اشگ ریختن،نشانه پیوند قلبى با اهل بیت و سید الشهدا است.اشك،دل راسیراب مى ‏كند،عطش روح را بر طرف مى ‏سازد و حاصل محبتى است كه نسبت ‏به‏ اهل بیت‏ حاصل مى ‏شود. همدلى و هماهنگى روحى با ائمه،ایجاب مى ‏كند كه در شادى ‏آنان شاد و در غمشان محزون باشیم.این نشان شیعه است كه ‏«یفرحون بفرحنا و یحزنون‏لحزننا...» (3) قلبى كه مهر حسین‏«ع‏» را داشته باشد ،بى شك به یاد مظلومیت و شهادت او مى ‏گرید. اشك، زبان دل و شاهد عشق است.گریستن در سوگ شهداى كربلا،تجدید بیعت ‏با عاشورا و فرهنگ شهادت و تغذیه‏ فكرى و روحى با این مكتب است و اشك ریختن،نوعى امضا كردن پیمان و قرارداد مودت با سید الشهدا است.ائمه شیعه، گریستن بر مظلومیت اهل بیت و عزاى حسینى را تاكید كرده و شهادت اشك را بر صداقت عشق،پذیرفته ‏اند. امام صادق‏«ع‏»فرموده است:«نزد هر كس كه ما یاد شویم و چشمانش اشگ‏آلود شود،حتى اگر به اندازه بال مگسى‏ باشد،خداوند گناهانش را مى ‏بخشاید،هر چند چون كف دریا فراوان باشد.» (4) به گفته صائب:

در سلسله اشگ بود گوهر مقصود              گر هست ز یوسف خبر،این قافله دارد

دستور امامان به گریستن بر امام حسین‏«ع‏» بسیار اكید است. امام رضا«ع‏» به ریان بن ‏شبیب در حدیث مفصلى فرمود: «یابن شبیب! ان كنت‏باكیا لشى‏ء فابك للحسین بن على بن‏ابى طالب فانه ذبح كما یذبح الكبش...». (5) اگر بر چیزى گریه مى ‏كنى،بر حسین بن على گریه‏ كن،كه او را همچون گوسفند،سر بریدند.در حدیث دیگرى فرموده است:«محرم، ماهى ‏است كه مردم دوره جاهلیت جنگ در آن را ناروا مى ‏دانستند،ولى در این ماه،دشمنان،خون ما را بناحق ریختند و هتك حرمت ما نمودند و فرزندان و بانوان ما را به اسارت ‏گرفتند و به خیمه‏ هاى ما آتش زدند و غارت كردند و در كار ما، براى رسول خدا هیچ‏ حرمتى را رعایت نكردند.روز حسین( عاشورا) پلكهاى ما را مجروح و اشک هایمان راجارى كرد و ما از سرزمین كربلا،گرفتارى و رنج‏ به میراث بردیم.پس باید بر كسى ‏همچون حسین،گریه‏ كنندگان بگریند،كه «گریه بر او، گناهان بزرگ را هم فرو مى ‏ریزد.»(6)

خود امام حسین‏«ع‏» فرموده است:«انا قتیل العبرة،لا یذكرنى مؤمن الا بكى‏»،(7) من‏ كشته اشكم،هیچ مؤمنى مرا یاد نمى ‏كند مگر آنكه(بخاطر مصیبت هایم) مى ‏گرید.


امام ‏سجاد«ع‏» بیست ‏سال بر امام حسین علیه السلام گریست و هرگز طعامى پیش او نمى ‏گذاشتند مگر آنكه گریه مى ‏كرد. (8)

به فرموده امام صادق‏«ع‏»:هر ناله و گریه ‏اى ناپسند ومكروه است،مگر نالیدن و گریستن بر حسین علیه السلام:«كل الجزع و البكاء مكروه‏سوى الجزع و البكاء على الحسین‏». (9)

هم گریستن،هم گریاندن، هم خود را شبیه گریه‏ كنندگان در آوردن(تباكى) پسندیده ‏است و اجر دارد.

نکته مهم :
این همه فضیلت كه براى گریه بر حسین‏«ع‏» بیان شده و اینكه اشك‏ چشم،آتش دوزخ را فرو مى ‏نشاند و غمگین شدن در سوگ شهیدان كربلا ایمنى از عذاب‏ است،در صورتى است كه گناه و فسق و آلودگى انسان در حدى نباشد كه مانع رسیدن این‏ فیض الهى گردد. اشگى كه مبین پیوند عاطفى و رابطه مكتبى و اتصال روحى با راه و فكرو خط ائمه و سید الشهداست،حتما زمینه ‏ساز پرهیز از گناه مى ‏گردد.به تعبیر شهید مطهرى:«گریه بر شهید،شركت در حماسه او و هماهنگى با روح او و موافقت ‏با نشاط او و حركت اوست...امام حسین‏«ع‏» بواسطه شخصیت عالیقدرش ، بواسطه شهادت‏ قهرمانانه‏اش ،مالك قلبها و احساسات صدها میلیون انسان است.

اگر كسانى كه بر این‏ مخزن عظیم و گرانقدر احساسى و روحى گمارده شدند، یعنى سخنرانان مذهبى،بتوانند از این مخزن عظیم در جهت هم شكل كردن و همرنگ كردن و هم احساس كردن روحها باروح عظیم حسینى بهره ‏بردارى صحیح كنند،جهانى اصلاح خواهد شد.» (10) پس مهم، شناخت فلسفه گریه در راستاى احیاى عاشورا و زنده نگه داشتن مراسم حسینى و فرهنگ كربلاست ،نه گناه كردن و آلودگى ،به امید پاك شدن با چند قطره اشك! معلوم‏ نیست كه دل و جان آلوده،آن همسویى را با امام داشته باشد كه با یاد مصائبش گریه كند.

گریه در فرهنگ عاشورا،سلاح همیشه برانى است كه فریاد اعتراض به ستمگران رادارد.«اشك‏»، زبان دل است و گریه،فریاد عصر مظلومیت.رسالت اشك نیز پاسدارى از«خون شهید» است.

امام خمینى‏«ره‏» فرمود:«هر مكتبى،تا پایش سینه ‏زن نباشد،تا پایش‏ گریه ‏كن نباشد،تا پایش توى سر و سینه ‏زن نباشد حفظ نمى ‏شود...»،(11) «گریه كردن برشهید، نگه داشتن، زنده نگه داشتن نهضت است‏»،(12) «گریه كردن بر عزاى امام حسین،زنده ‏نگه داشتن نهضت و زنده نگه داشتن همین معنى است كه یك جمعیت كمى در مقابل یك ‏امپراطور بزرگ ایستاد...،آنها از همین گریه‏ ها مى‏ ترسند، براى اینكه گریه ‏اى است كه گریه ‏بر مظلوم است،فریاد مقابل ظالم است.» (13)

اشگ،سر فصل محبت و مودت است و برخاسته از عشقى است كه خداوند در دلها قرار داده كه نسبت‏ به حسین بن على‏«ع‏» مجذوب مى ‏شود.به فرموده رسول خدا«ص‏» :«ان لقتل الحسین حرارة فى قلوب المؤمنین لا تبرد ابدا». (14) براى شهادت حسین‏ علیه السلام حرارت و گرمایى در دلهاى مؤمنان است كه هرگز سرد و خاموش نمى ‏شود.

كدام عاشق در این ره در بلا نیست؟ كدامین دل شما را مبتلا نیست؟ اگر در سوگتان شد دیده نمناك اگر از عشقتان دل گشت غمناك گواه عشق ما این دیده و دل رساند«اشگ‏» و «غم‏» ما را به منزل كنون ماییم و درد داغدارى كنون ماییم و اشگ و سوگوارى هنوز اشگ عزا پیوسته جارى است رواق چشم مان آیینه‏ كارى است غدیر ما محرم دارد امروز محرم ، بذر غم مى ‏كارد امروز (15)

امروز هم ، اشگ و گریه ، رابط ما با حسین است و ما با شور اشک هایمان ، سر سفره‏ محبت‏ سید الشهدا نشسته ‏ایم و نمك پرورده ابا عبد الله هستیم ، از این رو،این مهر با شیر مادر در جان ما وارد شده و با جان هم به در مى ‏شود.


پى ‏نوشتها:
1-احادیث ثواب و آثار گریه بر امام حسین‏«ع‏»را از جمله در بحار الانوار،ج 44،ص 279 تا 296 مطالعه كنید.
2-سفینة البحار،ج 1،ص 97،بحار الانوار،ج 45،ص 220 به بعد.

3-میزان الحكمه،ج 5،ص 233.
4-وسائل الشیعه،ج 10،ص 391.
5-بحار الانوار،ج 44،ص 286.
6-همان،ص 283.
7-همان،ص 279.
8-همان،ج 46،ص 108.
9-بحار الانوار،ج 45،ص 313.
10-شهید(ضمیمه قیام و انقلاب مهدى)،ص 124 و 125.
11-صحیفه نور،ج 8،ص 70.
12-همان،ج 10،ص 31.
13-همان-ج 10،ص 31.
14-جامع احادیث الشیعه،ج 12،ص 556.
15-از مثنوى‏«اهل بیت آفتاب‏»از مؤلف.

کلیه حقوق این وبلاگ برای شبیر محفوظ است و هر گونه کپی برداری تنها با ذکر منبع مجاز است