تبلیغات
شُبیر علیه السلام - عقیله بنی هاشم ( سلام الله علیها )

حضرت زینب كبری (س) در پنجم جمادی الاولی سال پنجم یا هفتم هجری، در شهر مدینه به دنیا آمد.[1] وقتی ایشان متولد شد، حضرت زهرا (س)، او را نزد حضرت امام علی (ع) آورد و و به آن حضرت گفت که نامی بر این مولود بگذار. حضرت فرمودند که من بر پیغمبر خدا (ص) سبقت نمی‌گیرم. در این موقع رسول خدا (ص) به سفر رفته بودند وقتی از سفر برگشتند،امام علی (ع) به ایشان عرضه داشت که خدا به دخترت زهرا، دختری داده شما نام او را تعیین فرمائید. پیغمبر (ص) فرمودند فرزندان حضرت فاطمه سلام الله علیها، فرزندان من است و اختیارشان با پروردگار است. لذا منتظر وحی خدا می‌باشم. در همان وقت جبرئیل نازل شد و عرض كرد: خدا تو را سلام می‌ رساند و می‌ فرماید نام این نوزاد را زینب بگذار زیرا ما در لوح محفوظ این نام را برای این مولود نوشته‌ ایم.[2]

ویژگی‌ ها حضرت زینب(سلام الله علیها)
حضرت زینب (س) ملقب به، عقیله بنی هاشم و عقیله الطالبین بود. عقیله، زن كریمه را می گویند كه در بین فامیل بسیار عزیز و در خاندان خود ارجمند باشد.[3]

حضرت زینب (س) چهره ای نورانی همچون ماه داشت. پیامبر (ص) در هنگام تولد او فرموده بود به همه حاضرین و غائبین امتم بگوید كه این دختر را محترم بدارند كه نمونه و نماینده خدیجه كبری (س) است.[4]

حضرت سجاد(ع) در وصف عمه‌اش زینب(س) فرمود:

«انتِ بحمدالله عالمةٌ غیرُ مُعَلَّمة، فَهِمَةٌ غیرُ مُفهمَة»

«عمه جان! به حمدالله، دانش تو دانشی الهی است و فهمی كه در قلب شریف تو وجود دارد از منبع فیض الهی است».[5]

ایشان به مدت پنج سال، وجود مبارك پیامبر اكرم(ص) و فامه زهرا (س) را درك كرد و این پنج سال فرصتی بود كه از نور وجود این دو دردانه زمان بهره گیرد، در دامان پر مهر و عطوفت آنان رشد نماید، از جرعه‌ های معرفت سیراب شود و حدیث صبر و استقامت در دفتر وجودش بنگارد.

هنگام تولد حضرت زینب (س)، رسول خدا (ص) او را بوسید و صورت به صورتش گذاشت و ‌فرمود:جبرئیل، به من خبر داده كه این دختر، در مصیبت‌ها و بلاها و شدائد، شریك حسین (ع) من است. هر كس بر زینب گریه كند، اجر و ثوابش مانند كسی است كه بر برادرانش حسن و حسین(ع) گریه نموده باشد.[6]

آن حضرت، در طول حیات خود، همراه با امامان زمان خویش در مسائل سیاسی و اجتماعی شركت فعال داشت و تا آخرین لحظات در كنار آنها بود.

1- نیابت از امام حسین(ع): از ویژگی‌ های حضرت زینب(س)، نیابت از امام حسین(ع) می‌باشد و از جمله القاب آن مخدره نائبه الحسین(ع) است.[7] این ویژگی مخصوص زینب كبری(س) بوده است.

2- همراهی در سفر کربلا: هنگام حركت به سوی كربلا، همراه برادر عازم این سفر پر بلا شد تا برادرش را در انجام امر الهی با صبر و استقامت یاری كند. حضرت ابا‌ عبدالله الحسین(ع)، در واپسین لحظات عمر شریف خود سفارشاتی به خواهر نمود و رسالت تبلیغ واقعه کربلا را بر دوش ایشان گذارد و زینب كبری(س) هم در انجام رسالت خویش زره‌ ای كوتاهی نكرد و هر چه در توان داشت به كار برد تا اسلام زنده بماند.

3- پس از شهادت برادر: مهمترین خدمت حضرت زینب (س)، پس از شهادت امام حسین(ع) هدایت و رهبری، حفاظت و مراقبت از اسراء، دلداری دادن به شهید داده‌ ها و همچنین حفاظت از جان امام سجاد (ع) و رساندن پیام عاشوراء و شهداء كربلاء به گوش جهانیان بود. او با خطبه‌های خود توانست از اسلام و حیثیت آن دفاع كند و پاسخ گوی یاوه سرایی‌های یزید و یارانش باشد. ایجاد تحول و انقلاب در كوفه و شام و جاهای دیگر، و بسیاری از كارها كه حضرت زینب كبری (س) در جریان اسارت انجام داد، تنها بخشی از خدمات آن مخدره در قیام عاشوراء بود، اگر زینب كبری (س) آن خدمات ارزنده را به اسلام ارائه نمی‌داد، نهضت عاشورا، راهبری پس از شهادت سیدالشهداء نمی‌داشت، اسرا و خصوصاً اطفال، جانشان در خطر قرار می‌گرفت و امام سجاد (ع) كه جانشین امامت بعد از  امام حسین (ع) بود از خطر مرگ حفظ نمی‌ شد و پیام كربلاء به شهرهای دیگر ابلاغ نمی‌ شد و در نتیجه نهضت عاشورا، پایان خوب و پیروزمندانه‌ ای نمی‌داشت.

عمر شریف این بانوی بزرگوار 56 سال است. در آخر عمر ایشان در مدینه منوره، قحطی پیش آمد. شوهرایشان، جناب عبدالله بن جعفر مزرعه‌ ای در شام داشت. ناچار به اتفاق او به شام حركت كردند و در آنجا حضرت زینب(س) از دار دنیا رفت. قبر شریفش هم در همان محوطه‌ای كه متعلق به عبدالله بن جعفر بود دفن گردید. وفات آن مخدره در چهاردهم ماه رجب در سن 62 گفته شده است  و بعضی پنجم ماه رجب 62 را به عنوان تاریخ وفات ایشان ذکر کرده اند.[8] ولی در خصوص مكان و قبر آن حضرت اختلاف است.

در جنوب شرقی دمشق در هفت كیلومتری آن، شهری وجود دارد بنام شهر زینب. این محل كه راویه نام دارد، بدون تردید محل دفن شخصی به نام ام‌ الكلثوم است. اما بین علما اختلاف نظر وجود دارد که این شخص کیست؟

عده‌ای می‌گویند آنكه در راویه دفن است، یکی از امامزاده هاست ولی زینب کبری نیست. برخی دیگر می گویند ام‌ الكلثوم کنیه حضرت زینب است و راویه قبر زینب کبری است. عده‌ای دیگر از علما نظرشان بر این است كه زینب كبری در مدینه مدفون می‌باشد. مرحوم سید محسن امین در جلد سی و سوم اعیان الشیعه چنین نظری دارد.

روایاتی هم در کتاب های طراز المذهب، بحر المصایب، انوار الشهاده وجود دارد که یه استناد آنها می‌توان گفت که زینب كبری (س) در هفت كیلومتری دمشق، در روستای راویه مدفون است.[9] ولی به هر حال، هنوز هم محل دفن ایشان، محل اختلاف میان علما است.

طیبه عطایی

پی نوشت ها :
[1] . اصفهانی عمادزاده؛ حسین؛ زندگی حضرت زینب (س)، محمد، ن چ: 4، چ: احمدی، سال: 1367، ص 47
[2] . همان؛ زندگی حضرت زینب (س) ص 47
[3] . همان؛ زندگی حضرت زینب (س) ص 48
[4] . فضائلی؛ حبیت‌ا...؛ مرد آفرین روزگار زندگی حضرت زینب كبری (س) ارشاد اسلامی، چ: ارشاد، ن چ: اول سال: 1368، ص 10
[5] . دستغیب شیرازی؛ عبدالحسین؛ زندگانی فاطمه الزهرا (س) و حضرت زینب (س) علمیه السلامیه، بی‌تا، بی‌جا، ص 17
[6] . همان؛ مرد آفرین روزگار؛ ص 11
[7] . بوته كار حسن؛ زینب كبری (س) عقیله بنی هاشم، بهار، چ: فروردین، ت: 1375 ن، اول ص 176
[8] . همان: زندگی حضرت فاطمة الزهرا (س) و حضرت زینب (س) . ص 14
[9] . همان، زینب كبری عقیله بنی هاشم، ص 276
منبع : پایگاه سبطین


،
نوشته شده در تاریخ شنبه 2 آبان 1394 توسط عبرات

کلیه حقوق این وبلاگ برای شبیر محفوظ است و هر گونه کپی برداری تنها با ذکر منبع مجاز است