تبلیغات
شُبیر علیه السلام - سلطنت حسین (ع) در عالم دیگر

مرحوم آقای سید محمد تقی گلستان (مدیر روزنامه گلستان) نقل کرد که در اوایل سن جوانی چند نفر همسال و با هم یکدل و یک جهت بودیم (نام های آنها را ذکر نمود و بنده فراموش کرده ام) دوره ای داشتیم هرشبی در منزل یکی از دوستان می رفتیم و با هم بودیم. یکی از آنان پدرش حسینی بود یعنی به حضرت سیدالشهداء علیه السلام سخت علاقه مند بود و در تعزیه و زاری و گریه بر آن حضرت بی اختیار بود تا جایی که شبی که نوبت میهمانی پسرش بود می گفت من راضی نیستم در منزل من بیایید مگر اینکه روضه خوانی هم بیاید و ذکری از حضرت سیدالشهداء علیه السلام کند و لذا هرشبی که نوبت آن رفیق بود مجلس ما به روضه و تعزیه داری تمام می شد.

پس از چندی آن پیرمرد محترم مرحوم شد و مرگش همه ما را سخت ناراحت کرد تا اینکه شبی در عالم رؤیا او را دیدم و متذکر شدم که مرده است و هرکس انگشت ابهام (شست) مرده را بگیرد هرچه از او بپرسد جواب می گوید، لذا ابهام او را گرفتم و گفتم تو را رها نمی کنم تا برایم حالات خود از ساعت مرگ تا کنون را نقل کنی. حالات ترس و لرز شدیدی به او دست داد و گفت نپرس که گفتنی نیست. چون از گفتن حالاتش مأیوس شدم، گفتم پس چیزی را که در این عالم فهمیدی برایم بگو تا من هم بدانم.گفت برایت بگویم امام حسین علیه السلام را که در دنیا یادش می کردیم نشناختیم اینجا که آمدم مقام و سلطنت و عزت اورا مشاهده کردم و طوری است که آن راهم نمی توانم به توبفهمانم جز اینکه خودت بیایی در این عالم و ببینی.

مراتب بالاتر را نمی تواند بفهمد
در این مقام دو مطلب باید دانسته شود، یکی چرا ارواح در شرح گزارشات عالم برزخ برای زنده ها که در عالم خواب به آنها ربط پیدا می کنند لرزان می شوند و خودداری می نمایند دیگر بیان مقام حضرت سیدالشهداء علیه السلام را در برزخ و قیامت.اما نسبت به مطلب اول پس گوییم هر صاحب ادراکی، ادراکهای او منحصر است به آنچه در مرتبه اوست و محال است مرتبه بالاتر را که نسبت به او عالم دیگری است ادراک نماید.

دانشمندی در این مورد مثال زده است برای ادراکات بشری نسبت به موجودات غیبی، گوید مانند اینکه مورچه ای در بیابانی در حرکت است تا می رسد به چوب سیم تلفن، مورچه از آن چوب جز جسمی ادراک نمی کند حتی تمیز اینکه چوب است نه سنگ و نه آهن نمی دهد تا چه رسد به اینکه بفهمد روی این چوب سیمی است که دو شهر را به یکدیگر متصل می کند وهزاران بشر به وسیله این سیم کارهای بزرگی را انجام می دهند. همچنین بشر تا در قید حیات مادی است محال است آن طوری که سزاوار است سر در عالم ماورای طبیعت و عالم ملکوت درآورد و کیفیت ارواح و عالم جزا وثواب و عقاب را درک نماید.

خواب، تجرد مختصری است
اگر گفته شود که در حالت خواب تا اندازه ای روح از بدن فاصله دارد نباید مانعی از ادراک امور برزخی او باشد، پس چرا اموات از گزارشات خود مضایقه دارند. در پاسخ گوییم اولًا روح در حالت خواب قطع علاقه کلی از بدن نکرده است و ثانیاً: آنچه در خواب درک کند قوه متخیله او آن معنا را مطابق مدرکات مادی و دنیوی که مرتبه فعلی اوست درک نموده و چون بیدار می شود همان مدرک تخیلی اش در حافظه اش می ماند و از اینجاست که بسیاری از رؤیاها مرموز و نیاز به تعبیر دارد.

شرح عروسی برای بچه
برای روشن شدن مطلب مثالی گفته می شود: هرگاه مادری برای بچه سه چهارساله اش شرح عروسی ومجلس مفصل و جمال عروس و تشریفات و انواع میوه ها وشیرینی ها و غیره را بدهد، بچه فوراً همان عروسکی که مادرش برایش خریده در نظرش می آید و شیرینی مختصری که خودش درک کرده، منتها قدری بیشتر و بزرگتر و بهتر. آیا ممکن است بچه لذت شب زفاف را درک کند؟ تنها همان لذت خودش از گرفتن عروسک در بغل را درک می نماید، همچنین است وصف حورالعین و سایر لذتهایی که در برزخ و بهشت است برای کسی که مقید ومحصور در عالم طبیعت است. و همچنین وصف رنجها و شکنجه ها وسختیهای برزخ و قیامت برای کسی که در دنیاست از آنها چیزی درک نمی کند جز رنجها و سختیهای عالم دنیا، در حالی که آنها طوری دیگر وهزاران مرتبه بالاتر است. از اینجاست که در قرآن مجید می فرماید: «هیچکس نمی داند چه برای آنان پنهان (ذخیره) شده از چیزهایی که اسباب روشنایی چشمشان باشد»[1].

درک مقام حسین (ع) بسته به علم است
و اما مطلب دوم یعنی مقام حضرت سیدالشهداء علیه السلام در برزخ- چنانچه گذشت- انسان تا در دنیا و با بدن مادی و اسیر طبیعت است جز اوضاع و گزارشات دنیوی را ادراک نمی تواند نماید تا جایی که اگر در دوستی دنیا فرو رود عوالم بالا و ماورای طبیعت یعنی برزخ و قیامت را منکر می شود بلکه گزارشات آن عوالم را مسخره می نماید. در برابرش کسی که ازعلاقه مندی به دنیا خلاص گردد و از عوالم معرفت و محبت الهی بهره مند شود زندگی دنیوی را ناچیز و لهو و لعب می بیند و چون کمال سعادت خود را در شهود آن عوالم می بیند مشتاق مرگ می شود و خلاصی از این عالم را خواهان می گردد.

از جمله گزارشات برزخ و قیامت، ظهور مقام حضرت سیدالشهداء علیه السلام است یعنی سعه وجودی و احاطه علمی و نفوذ مشیت وسلطنت الهی آن حضرت را تا کسی به آن عالم وارد نگردد حقیقتش را نمی تواند درک نماید و فعلًا جز تصدیق اجمالی و دانستن عجز خود از ادراک آن راهی نیست. به این مناسبت جمله ای از فرمایشات حضرت صادق علیه السلام در محل و مقام برزخی حضرت سیدالشهداء علیه السلام نقل می گردد.

در نفس المهموم به سند صحیح از امام صادق علیه السلام روایت کرده که فرمود: «حسین علیه السلام با پدر و مادر و برادرش در منزل رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم است و با آن حضرت روزی (مناسب آن عالم و آن مقام) به ایشان می رسد و مورد نعمت و کرامت خداوندند و به درستی که حسین علیه السلام در سمت راست عرش است و می گوید: پروردگارا! عطا فرما به من آنچه وعده دادی (شفاعت) و نظر می کند به سوی زیارت کنندگان قبرش پس به آنها و به نامهایشان و نامهای پدرانشان و آنچه با آنهاست شناساتر است از شناسایی یکی از آنان به فرزندش و نظر می فرماید به سوی کسی که بر او گریان است پس برایش طلب آمرزش می فرماید و از پدرش می خواهد که برای او آمرزش جوید و می فرماید ای گریه کننده بر من! اگر پاداشی را که خداوند برایت آماده فرموده بدانی شادیت بیش از اندوه و غصه ات می شد و برایش آمرزش می جوید از هر خطا و گناهی»[2].

پی نوشت ها:
[1] فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما اخْفِىَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ اعْیُنٍ‏
[2] انَّ الْحُسَیْنَ بْن عَلِىٍ(ع) مَعَ ابیهِ وَامّهِ وَاخیهِ فى مَنْزِلِ رَسُولِ‏اللَّهِ صَلَواتُ‏اللَّهِ عَلَیْهِمْ وَمَعَهُ یُرْزَقُونَ وَیُحْبَرُونَ وَانَّهُ لَعَنْ یَمینِ الْعَرْشِ مُتَعلَّقٌ بِهِ یَقُولُ یا رَبّ انْجِزْلى ما وَعَدْتَنى وَانّهُ لَیَنْظُرُ الى‏ زوَّارِهِ فَهُوَ اعْرَفُ بِهِمْ وَبِاسْمائِهِمْ وَاسْماءِ آبائِهِمْ وَما فى رِحالِهِمْ مِنْ احَدِهِمْ بِوَلَدِهِ وَانّهُ لَیَنْظُرُ الى‏ مَنْ یَبْكیهِ فَیَسْتَغْفِرَ لَهُ وَیَسْئلُ اباهُ اْلأِسْتِغْفارَ لَهُ وَیَقُولُ ایُّهَا الْباكى لَوْعَلِمْتَ ما اعَدَّاللَّهُ لَكَ مِنَ اْلَاجْرِ لَفَرَحْتَ اكْثَرَ مِمّا حَزنْتَ وَانَّهُ لَیَسْتَغْفِرُ لَهُ مِنْ كُلّ ذَنْبٍ وَخَطیئَةٍ»،(نفس‏المهموم).
منبع : منبع: شهید آیت الله دستغیب(ره)؛ داستانهای شگفت، ص: 239.


،
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 27 دی 1396 توسط عبرات

کلیه حقوق این وبلاگ برای شبیر محفوظ است و هر گونه کپی برداری تنها با ذکر منبع مجاز است