تبلیغات
شُبیر علیه السلام - مطالب امام حسین (ع)
 
درباره وبلاگ


تا آفتاب از حرکات تو می وزد از سمت سیب ، عطر صفات تو می وزد . دل می دهیم ، پنجره را باز می کنیم باران گرفته ، یا کلمات تو می وزد ؟ دل می شویم ، محض تپیدن به پای تو در خاک کوچه ای که حیات تو می وزد اینکه چقدر بوی شهادت ، چقدر صبح اینکه چقدر از نفحات تو می وزد ! امشب بهار می دمد از خون روشنت فردا بهشت از برکات تو می وزد . من ایستاده ام به تماشای زیستن جایی که موج موج فرات تو می وزد و با هر اذان به یاد همان ظهر چاک چاک گیسوی خون چکان صلات تو می وزد . کشتی شکستگان تو را بیم موج نیست ،آنجا که بادبان نجات تو می وزد

مدیر وبلاگ : عبرات
امام حسین علیه السلام دلاور مردی بود که شجاعت و شهامتش دوست و دشمن را به حیرت آورده بود. حماسه آفرینی های آن حضرت در جنگ های جمل و صفین و نهروان زبانزد خاص و عام بود. عبداللَّه بن قیس از دلاوری های امام حسین علیه السلام در جنگ صفین چنین گزارش کرده است:

در نبرد صفین در میان لشکر علی علیه السلام و در رکاب آن حضرت بودم.

ابوایوب سلمی از فرماندهان معاویه به کمک نیروهای خود بر آب فرات مسلّط شده و آن را به روی ما بست.

لشکریان علی علیه السلام از شدت عطش به آن حضرت شکایت کردند.

امیرالمؤمنین علیه السلام نیز برای باز پس گیری آب فرات عده ای را فرستاد، امّا آنان ناامید برگشتند.

مولای متقیان علیه السلام از گرفتاری پیش آمده به شدت ناراحت شد. در آن حال امام حسین علیه السلام عرضه داشت:

«امضی الیه یا ابتاه؟»؛ پدر جان! آیا من برای باز کردن راه آب بروم؟» علی علیه السلام فرمود: «پسرم! برو.»

حضرت سیدالشهدا علیه السلام به همراه عده ای به نیروهای دشمن حمله کرده و آنان را از فرات دور ساخت و خیمه اش را در کنار آب برافراشت و عده ای را برای حفاظت از آب گمارد.

آنگاه نزد پدر بزرگوارش آمد و پیروزی خویش را مژده داد. امّا علی علیه السلام از شنیدن بازگشایی راه آب به گریه افتاد. به امام گفته شد: یا علی! چرا گریه می کنید؟! این اولین پیروزی است که در این جنگ به برکت حسین علیه السلام به دست آمد امام فرمود: بلی درست است، امّا من به یاد عاشورا افتادم که حسینم با لب تشنه به شهادت می رسد و از شدّت ظلم اسب او شیهه می کشد و می گوید: ای وای از دست امتی که فرزند دختر پیامبرشان را کشتند.[1]

پی نوشت:
[1] مدینه المعاجز، ج 3، ص 139.
منبع : پاک نیا، عبد الکریم؛ ویژگی های امام حسین (ع)، الخصائص الحسینیة، ص: 72.


نوع مطلب : امام حسین (ع)، 
برچسب ها : ثارالله، شجاعت، جنگ صفین، عاشورا، عطش،
لینک های مرتبط :
نظرات ()
معلم بزرگ آزادگی و ظلم ستیزی، حضرت سیدالشهداء علیه السلام بر بالین ده تن از شهدای کربلا با حزن و اندوه فراوان با آنان سخن گفته است:

1- علی بن الحسین علیه السلام

آنگاه که حضرت علی اکبر به شهادت رسید، امام حسین علیه السلام بر بالین او اینگونه فرمود:

قَتَل اللَّهُ قَوْماً قَتَلوُک ما اجْراهُمْ عَلَی الرَّحْمن وَعَلی إنْتَهاک حُرْمَة الرَّسُول، عَلَی الدُّنْیا بَعْدَک الْعَفَا[1].

خدا بکشد مردم ستمگری که تو را کشتند، اینان تا چه اندازه بر خدا و به هتک حرمت رسول خدا صلی الله علیه و آله بی پروا شده اند، پس از تو، افّ بر این دنیا!


2- عباس بن علی علیه السلام

وقتی اباالفضل العباس به درجه رفیع شهادت نایل گشت امام حسین علیه السلام بالین او حاضر و فرمود:

الْانَ انْکسَرَ ظَهْری وَقَلَّتْ حیلَتی.

اکنون پشتم شکست، چاره اندیشی ام اندک شد.

3- قاسم بن حسن علیه السلام

پس از شهادت، امام علیه السلام بر بالین او حضور یافت و اینگونه سخن ایراد کرد:

بُعداً لِقْومٍ قَتَلوُک وَخَصَمَهُمْ فیک رَسُولُ اللَّه صلی الله علیه و آله [2].

دور باد از رحمت خدا! گروهی که تو را به شهادت رساندند، جدّت رسول خدا در روز رستاخیز در این زمینه با آنان دشمنی کند.

عَزّ عَلی عَمِّک أَنْ تَدْعوُهُ فَلا یجیبُک [3].

بس دشوار است بر عمویت که او را به یاری خود فراخوانی ولی نتواند به تو پاسخ مثبت دهد[4].


نوع مطلب : امام حسین (ع)، 
برچسب ها : حجت خدا، ستمگری، حضرت سیدالشهداء علیه السلام، شهدای کربلا،
لینک های مرتبط :
یکی دیگر از برکات فردی سیدالشهدا(ع) که از ارزش معنوی بسیاری برخوردار است، این است که نه امام معصوم(ع) بعد از او از فرزندان گرامی آن حضرت می باشند، و نسل امامان به برکت وجود او ادامه یافت. چنانکه از امام باقر و امام صادق(ع) روایت شده است که فرمودند: «خداوند عوض قتل امام حسین(ع) چهار ویژگی به آن حضرت عطا فرموده است: اول - امامت را در ذریه او قرار داده است، دوم - شفا را در تربت آن جناب قرار داده، سوم - کنار و زیر قبه او دعا مستجاب می باشد، چهارم - ایام زیارت کنندگان او از عمرشان حساب نمی شود».[1]

از طرفی در روایات بر این امر تصریح شده که علی بن الحسین(ع) بعد از پدر به امامت رسیده است. چنانکه عبدالله بن عتبه روایت کرده: خدمت امام حسین(ع) بودم که پسر کوچکترش «علی» وارد شد. (یعنی حضرت سجاد(ع) که از علی اکبر کوچکتر بوده است. و این واقعه قبل از تولد علی اصغر می باشد). تا آنجا که می گوید: عرض کردم: اگر آن امری که از آن به خدا پناه می برم اتفاق افتاد، به چه کسی رجوع کنیم؟ (یعنی امام بعد از شما کیست؟) فرمود: به این پسرم: علی، او امام و پدر امامان است. ..».[2]

روایت در این زمینه زیادتر از آن است که در این مختصر بدانها پرداخته شود، ضمن اینکه ادامه امامت از ذریه امام حسین(ع) به خاطر مشهور بودن آن، نیازی به استدلال روایی بیشتر از آنچه ذکر شده، ندارد.

باری، استمرار خط مستقیم و هدایتگر امامت به برکت وجود مقدس سیدالشهدا(ع) است، و این از بزرگترین برکتهای فردی و معنوی آن حضرت است.

او شفیع است این جهان و آن جهان
این جهان در دین و آنجا در جنان


پی نوشت ها:
[1] وسائل الشیعه , شیخ حر عاملى , ج 10 ص 329.
[2]  اثبات الهداة , شیخ حر عاملى , ج 5 ص 215.
منبع : برگرفته از کتاب آثار و بركات سید الشهدا ، علیرضا رجالى تهرانى.


نوع مطلب : امام حسین (ع)، 
برچسب ها : ثارالله، شفیع، نسل امامان، دعا مستجاب،
لینک های مرتبط :
نظرات ()
امکانات جانبی