مرحوم شیخ مفید رحمة اللّه علیه و دیگر محدّثین و تاریخ نویسان در کتاب های مختلف آورده اند:

چون شب عاشورا فرا رسید حضرت ابا عبداللّه الحسین صلوات اللّه علیه به جهت خستگی بیش از حدّ، جلوی خیمه نشسته بود و سر مبارک خود را بر سر زانوهای خود نهاده، تا قدری استراحت نماید. پس ناگهان حضرت زینب علیها السّلام با شنیدن صدای صیحه اسبان و هجوم دشمنان، نزدیک برادرش امام حسین علیه السّلام آمد و به آن حضرت خطاب کرد و اظهار داشت: ای برادر! آیا صدای اسبان را نمی شنوی، که هجوم آورده اند؟!

پس امام حسین علیه السّلام سر از زانوی خود برداشت و ایستاد؛ و آن گاه برادر خود حضرت اباالفضل العبّاس علیه السّلام را صدا کرد و فرمود: برادرجان عبّاس! حرکت کن و به سوی مهاجمین برو؛ و از ایشان بخواه که امشب را به ما مهلت دهند، تا در این شب با پروردگار متعال مناجات و راز و نیاز نمائیم.

خدا می داند که من نماز و تلاوت قرآن، همچنین مناجات و استغفار به درگاه خداوند متعال را خیلی دوست دارم.

لذا حضرت اباالفضل علیه السّلام از آن ها مهلت گرفت.

و در آن شب امام حسین علیه السّلام و دیگر اصحاب و یاران آن حضرت هر کدام به نوعی مشغول عبادت و استغفار و راز و نیاز با قاضی الحاجات شدند.

و هنگامی که نماز صبح عاشوراء را اقامه نمودند، ناگاه تعدادی از لشکر دشمن به سمت خیمه های حضرت، هجوم آوردند و شمر ملعون در حالتی که فرماندهی آن ها را به عهده داشت، نعره می کشید و به امام علیه السّلام و اهل بیت رسالت جسارت می کرد.


ادامه مطلب...
طبقه بندی: امام حسین (ع)، 
برچسب ها: ثارالله، شب عاشورا، عروج، غارت اموال زنان و کودکان،
نوشته شده در تاریخ شنبه 2 دی 1396 توسط عبرات
وی، از تابعین ساکن کوفه و در رکاب امیرالمؤمنین علی علیه السلام حضور داشته و در یکی از جنگ های آن حضرت از ناحیه پا زخمی شد. مسلم از کوفه خارج و رهسپار کوی حسین علیه السلام شد و هنگام فرود آمدن آن حضرت در کربلا به آن بزرگوار رسید.

مسلم بن کثیر، در نخستین حمله به درجه شهادت نایل آمد.[1]

در کتاب  پژوهشى پیرامون شهداى كربلا، ص: 357 درباره شخصیت شناسی این شهید بزرگوار می نویسد:

مسلم بن کثیر اعرج، از طایفه ازْد  و از یاران امام حسین علیه السلام است نام او در زیارت منسوب به ناحیه مقدسه امام علیه السلام، اسلم  و در زیارت رجبیه، سلیمان ذکر شده است.

به گفته برخی معاصران به نقل از الاصابه، وی فرزند کثیر بن قلیب صدفی ازدی اعرج کوفی می باشد. او محضر پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله را درک کرد و در فتح مصر حاضر شد  ولی براساس پژوهش های انجام شده این مطالب مربوط به پدر او، کثیر اعرجْ است نه مسلم او تابعی و از یاران امام علی علیه السلام بود. در جنگ جمل حضور یافت و چون در این جنگ توسط عمرو بن ضبه تمیمی از ناحیه پا آسیب دید و فلج شد «اعرج» لقب گرفت.

مسلم، از کسانی است که برای امام حسین علیه السلام نامه نوشت و مسلم بن عقیل علیه السلام را در کوفه یاری کرد. وی پس از تنها ماندن سفیر امام علیه السلام، از کوفه خارج شد؛ و در نزدیکی های کربلا به سید الشهدا علیه السلام پیوست و در روز عاشورا در نبرد نخست به فیض شهادت نایل گشت. [2]

پی نوشت ها:
[1] بهرامى، غلامرضا، یاران خورشید (سلحشوران نهضت امام حسین علیه السلام)، 1جلد، انتظار سبز - قم، چاپ: اول، 1389 ش.
[2] پژوهشى پیرامون شهداى كربلا، ص: 357.
منبع : یاران خورشید؛ ص153،پژوهشى پیرامون شهداى كربلا، ص: 357.



طبقه بندی: امام حسین (ع)، 
برچسب ها: ثارالله، یاران خورشید، اصحاب ابی عبد الله،
نوشته شده در تاریخ شنبه 2 دی 1396 توسط عبرات
امام حسین علیه‏السلام می‏فرماید: هنگامی نزد رسول خدا صلی ‏الله ‏علیه ‏و ‏آله ‏و سلم رفتم که اُبَیّ بن کعب نزد آن حضرت بود. رسول خدا صلی ‏الله ‏علیه ‏و ‏آله ‏و سلم به من فرمود: «مَرْحَباً بِکَ یا اَباعَبْدِاللّهِ یا زَیْنَ السَّماواتِ وَالاَرْضِ؛ خوش آمدی ای اباعبداللّه! ای زینت آسمان‏ها و زمین!»

اُبَیّ گفت: ای رسول خدا! چگونه فرد دیگری غیر از شما، زیور آسمان‏ها و زمین است؟

فرمود: سوگند به خدایی که مرا بحق، به پیامبری برانگیخت! حسین بن علی در آسمان‏ها بزرگوارتر است تا در زمین. سمت راست عرش خدای عزّوجلّ نوشته است: «مصباح هُدی و سفینة نجاة...؛ (حسین) چراغ هدایت و کشتی نجات است. امامِ خیر، برکت، عزّت، فخر، دانش و ذخیره است.».

منیع: کمال الدین ، صدوق ، ج 1 ، ص 269 - 264.



طبقه بندی: امام حسین (ع)، 
برچسب ها: ثارالله، مصباح، کشتی نجات، زینت آسمان‏ها،
نوشته شده در تاریخ جمعه 1 دی 1396 توسط عبرات
تربت قبر حضرت سیدالشهداء علیه السلام بواسطه شهیدی و عزیزی که در آن مدفون است قابل احترام است و سزاوار است که انسان آن را احترام کند کمااینکه در بعض ابواب اشاره شد که ائمه علیهم السلام وقتی تربت را می دیدند ابتدا می بوئیدند و بعد می بوسیدند و بر دیدگان مبارک می نهادند و در روایات هم توصیه به این شده است. مرحوم شیخ عباس قمی در مفاتیح نقل می کنند که روایت شده هر گاه تربت را برمی دارید پس ببوسید آن را و بر هر دو دیده بگذارید و بر سایر بدن بمالید. لذا تربت احترام خاصی دارد، بودند افرادی که از روی کینه و عداوتی که با ائمه معصومین علهیم صلوات الله اجمعین داشتند و عداوت خودشان را به هر طریقی اظهار می کردند عده ای هم بودند وقتی به قبر امام علیه السلام و یا تربت امام علیه السلام می رسیدند بی احترامی می کردند و به خاطر عظمتی که خداوند در تربت حضرت امام حسین علیه السلام قرار داده است آنها گرفتار درد و الم می شدند. و این در روایات متعددی وارد شده است ابن عساکر در کتاب تاریخ دمشق خود دو روایت در این باره نقل می کند.

1- قال الأعمش: أحدث رجل من اهل الشام علی قبر الحسین بن علی علیه السلام فأبرص من ساعة.[1]

می گوید شخص بر قبر حضرت سیدالشهداء العیاذ بالله بول کرد بلافاصله در همان لحظه مرض برص گرفت.


2- عن جریر عن الأعمش: قال خری رجلّ من بنی اسد علی قبر الحسین بن علی قال فأصاب اهل ذلک البیت خبل و جنون و جُذام و مرض و فقر. [2]

مردی از بنی اسد روی قبر امام حسین علیه السلام غائط می کند آن مرد و اهل منزل او دچار مرض دیوانگی جُذام و فقر می شوند.

این است سزای کسی که به قبر مطهر حضرت سیدالشهداء علیه السلام بی احترامی کند.


ادامه مطلب...
طبقه بندی: امام حسین (ع)، 
برچسب ها: ثارالله، تربت، شفا، ائمه معصومین علهیم صلوات الله اجمعین،
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 29 آذر 1396 توسط عبرات
(تعداد کل صفحات:11)      [ 1 ]   [ 2 ]   [ 3 ]   [ 4 ]   [ 5 ]   [ 6 ]   [ 7 ]   [ ... ]