مقاتل
معرفی کتاب

«آینه در کربلاست» اثر دکتر محمدرضا سنگری تنها با گذشت یک سال از انتشار به چاپ هفتم رسیده است؛ این اثر روایتی کامل از واقعه عاشوراست.آینه در کربلاست از دقیقترین و جزئی پردازانه‌ترین تاریخ نوشته های عاشورا است که نویسنده در آن با استفاده از منابع دست اول و مورد وثوق علمای تاریخ شیعه، تحلیل جامعی از حادثه کربلا ارائه می‌دهد.

نظرسنجی
به نظر شما عوامل قیام امام حسین(ع) کدام موارد زیر است؟








جشنواره
  • حسین(علیه السلام) گوهر جاودانه ادیان

    رود خونی كه از شهیدان كربلا بر صحرای طف جاری شد، فرات حقیقتی گشت كه جرعه نوشان عزت و آزادگی را ازهر مذهب و مسلك و هر دین و آیین به قدر تشنگی سیراب كرد....

    ادامه مطلب ...
  • عشق به سیدالشهدا

    ستمگران و حكام ‏جور و پیروان باطل، وقتى با یك فكر و ایمان و گرایش معنوى ‏نتوانند مبارزه و مقابله كنند، به مظاهر و نمودها و سمبل هاى آن تفكر و باور حمله مى‏ كنند....

    ادامه مطلب ...
  • ارتباط امام مهدى(ع) با امام حسین(ع)

    از زمان خلقت آدم ابوالبشر تاكنون همواره دو جریان حقّ و باطل به موازات هم پیش‏رفته و كره خاك هیچ‏گاه از مصاف این دو جریان خالى نبوده است. پیروان هر یك از حق‏ مداران گذشته، همواره بسترسازان حق‏گرایان آینده...

    ادامه مطلب ...
  • سرّ عدد چهل

    اعداد نه تنها در زندگی مادی که در زندگی معنوی ما نیز حائز اهمیت فراوانند ، تعدا رکعات نماز ، تعداد تسبیحات اربعه ، تعداد تسبیحات حضرت فاطمه (س) و امثال اینها نشان می دهند که زندگی معنوی جدا از اعداد نیست ...

    ادامه مطلب ...
یکشنبه 22 دی 1398 :: نویسنده : عبرات
1. بی میلی و بی نشاطی در زیارت

همان گونه که غذای جسمانی، آن گاه که از روی بی میلی مصرف شود، نه لذت بخش خواهد بود، و نه به درستی جذب بدن، و نه مایه رشد و شادابی جسم می شود، غذای روحانی نیز برای روح این گونه است که اگر همراه با شوق و شور نباشد، اثر چندانی در رشد روحی انسان نخواهد داشت.

حضرت امام رحمه الله در این باره می فرماید: «چنانچه اطبّا را عقیده آن است که اگر غذا را از روی سرور و بهجت میل کنند، زودتر هضم می شود، همین طور طب روحانی اقتضا می کند که انسان غذاهای روحانی را از روی بهجت و اشتیاق تناول کند و از کسالت و تکلف دوری کند، آثار آن در قلب، زودتر واقع شود و باطن قلب با آن، زودتر تصفیه شود».1

زیارت نیز غذایی روحانی است که آن گاه تأثیر کامل می بخشد و موجب رشد و نشاط روحی می شود که با شوق، همراه باشد.

ابن قولویه قمی می گوید:

پدرم از سعد بن عبدالله، از علی بن ابراهیم جعفری، از حمدان دسوائی نقل کرده که می گوید: محضر امام جواد(ع) شرفیاب شدم، عرض کردم: کسی که پدر شما را در طوس زیارت کند، از چه اجر و پاداشی برخوردار است؟ فرمود: کسی که قبر پدرم را از روی شوق زیارت کند، خداوند همه گناهان گذشته و آینده اش را می آمرزد. روای حدیث ـ حمدان دسوائی ـ می گوید: من پس از شنیدن این حدیث از امام جواد(ع) با ایوب بن نوح بن درّاج ملاقات کردم و به او گفتم: ای ایوب من از مولای خود امام جواد(ع) چنین حدیثی شنیدم. ایوب گفت: دوست داری مطلبی افزون بر آن برای تو بگویم؟ گفتم: آری. گفت: از خودِ آن بزرگوار شنیدم که فرمود: آن گاه که روز قیامت فرا رسد، منبری برای زائر پدرم ـ که او را از روی شوق زیارت کرده است ـ کنار منبر رسول خدا صلی الله علیه و آله نصب می شود، تا مردم از حساب فارغ شوند.2

امام رضا(ع) فرمود:

اِنَّ لِکلِّ اِمامٍ عَهْداً فی عُنُقِ اَوْلِیائهِ وَ شیعَتِهِ وَ اِنَّ مِنْ تَمامِ الْوَفاء بِالْعَهدِ وَ حُسْنِ الاَداءِ زِیارَةِ قُبُورِهِمْ فَمَنْ زارَهُم رَغْبَهً فی زیارَتِهِم و تَصْدیقاً بِما رَغِبُوا فیهِ کانَ اَئمَّتُهم شُفَعاءَ هُمْ یوْمَ القیامَة.3

همانا که هر امامی، عهد و پیمانی بر گردن دوستان و شیعیانش دارد و به درستی که وفای کامل به عهد و ادای زیبای این پیمان، با زیارت قبور آنها حاصل می شود. پس هر که آنها را از روی شوق و رغبت و باور نسبت به این شوق، زیارت کند، آنان در روز قیامت از او شفاعت خواهند نمود.

خارخار شوق در دل، کار بال و پر کند

طی به یک پا می کند چندین بیابان گردباد4

«صائب»

پای شکسته، سنگ رهِ ما نمی شود

شوق تو مومیایی پای شکسته است5

«صائب»

غنچه را باد صبا از پوست می آرد برون

بی نسیم شوق، پیراهن دریدن مشکل است6

«صائب»

بی سر پرشور، تن دیگ ز جوش افتاده ای است

بی دل بی تاب، بال و پر ندارد آدمی

چون نمکدانی است «صائب» کز نمک خالی بود

شورشی از عشق اگر در سر ندارد آدمی7


ادامه مطلب...

نوع مطلب : مناسبتها
برچسب ها : زیارت، امام، آفت، ماهی، نان، خدا، زائر،
پنجشنبه 12 دی 1398 :: نویسنده : عبرات
چرا زیارت؟

زیارت در اسلام به ویژه در فرهنگ غنی تشیع از جایگاه والایی برخوردار است .

اولیای الهی و ائمه ی معصومین ( علیهم السلام) پیروان خود را دعوت به زیارت کرده اند و پاداش فراوان برای «زائر» بیان شده است .

در زیارت، قبل از برهان و فلسفه چینی، شور و عشق و محبت نهفته است .

وادی زیارت، بیش از آن که وادی معقولات و محاسبات عقلی باشد، وادی دل و جذبه ی درون است .

در این جا پیش از آن که «عقل » محاسبه کند، دل فرمان می دهد . زائر اگر بداند و بشناسد که مورد زیارت کیست، دیگر نمی پرسد: «کجاست؟» به راه می افتد و همچون موسی ( علیه السلام) در پی «عبد صالح » روان می گردد .

آن چه زائر را به پیمودن این راه وا می دارد، کشش درونی و علاقه ی قلبی اوست، چراکه اگر عشق آمد، خستگی رخت بر می بندد .

«آنچه در راه طلب خسته نگردد هرگز

پای پرآبله و بادیه پیمای من است »

شوق دیدار محبوب، انسان عافیت طلب را بادیه پیما می سازد . به خصوص اگر عشق راستین به خدا باشد که معشوق کامل و محبوب مطلق است و پیوند با او، سوزنده و سازنده است و به فرموده ی امیر بیان، حضرت علی ( علیه السلام): «حب الله نار لا تمر علی شیی ء الا احترق و نور الله لایطلع علی شیی ء الا اضاء» (محبت خدا آتشی است سوزان و نورخدا، فروغی است، روشنگر)

و به قول میکل آنژ (تندیس پرداز ایتالیایی): «عشق، شهری است که خداوند به انسان داده تا با آن نزد وی پرواز کند» (2)

عشق، معمار عالم و آباد کننده ی دل است و دانشمند دیگری می گوید:

«یک قلب می تواند هزارسال فکر خود را به کار برد، لیکن به قدر آن چه عشق، یک روز یاد می دهد، کسب نتواند کرد» (3)

و حافظ در این خصوص می گوید:

«ناز پرور تنعم نبرد راه به دوست

عاشقی شیوه ی رندان بلاکش باشد»

عاشق محبت خدا و اولیای خدا، سر برکف می نهد ودر کوی دوست می رود و راضی است به هرچه او بپسندد، چه راحت، چه رنج، چه غم و چه شادی و به قول باباطاهر:

یکی درد و یکی درمان پسندد

یکی وصل ویکی هجران پسندد

من از درمان و درد و وصل و هجران

پسندم آنچه را جانان پسندد


ادامه مطلب...

نوع مطلب : مناسبتها
برچسب ها : زیارت، محبت، عشق، خدا، زائر، امام، ائام،
یکشنبه 5 آبان 1398 :: نویسنده : عبرات
زیارت یعنی تمایل یافتن، از سه رکن «زائر»، «مزور» و «گرایش قلبی» تشکیل می شود که اگر هر یک از این سه رکن نباشد، زیارت مفهوم نخواهد داشت. اهمیت زیارت از آن جاست که عامل ارتباط و وابستگی انسان به اهل بیت و منشأ خیرات و برکات و نزول فیض و اجر و ثواب است. در روایات بر فضیلت زیارت پیامبر اکرم (ص) و امامان معصوم (علیهم السلام) تأکید شده و اهداف و آثار فراوانی برای آن شمرده شده است. همچنین در فرهنگ اسلامی برای اعمال عبادی ازجمله زیارت، آداب و دستورهای ویژه ای وجود دارد که در زیارت نامه های معصومان ذکر شده است. این مقاله پس از بیان مفهوم زیارت، اهمیت آن و برکات و فضیلت زیارت پیامبر اکرم (ص) و امامان معصوم، اهداف زیارت و آداب آن را شرح داده و در پایان، به زائران مکان های اسلامی چند تذکر داده است.

زیارت در لغت به معنای تمایل پیدا کردن است و واژه « تزاور» که در سورۀ کهف به آن اشاره شده، به همین معناست؛

(و تری الشمس اذا طلعت تزاور عن کهفهم ذات الیمین) ١

١). کهف، آیۀ ١٧.

خورشید را می دید که به هنگام طلوع، به طرف راست [غار] آنها متمایل شود.

زیارت در اصطلاح دینی نیز به همین معنا آمده که انسان زائر به طرف مزور، تمایل پیدا می کند؛ اما تمایلی که با انس روحی و تعظیم و تکریم قلبی همراه خواهد بود.


ارکان زیارت

زیارت از سه رکن زیر تشکیل می شود:

١.١. زائر، یعنی شخصی که میل و گرایش به فردی دارد.

٢.٢. مزور، یعنی شخصی که میل و گرایش به سوی اوست و انسان به محضر او شرفیاب می شود.

٣.٣. گرایش قلبی که با انس گرفتن با مزور و تکریم او، همراه است و اگر هر یک از این سه رکن نباشد، زیارت، مفهومی نخواهد داشت.

اهمیت زیارت

زیارت، عامل ارتباط و وابستگی انسان به اهل بیت (علیهم السلام) است و منشا خیرات و برکات و نزول فیض و اجر و ثواب است.


ادامه مطلب...

نوع مطلب : مناسبتها
برچسب ها : زیارت، زائر، پیامبر اکرم (ص)، امامان معصوم، مکان های اسلامی،
جمعه 10 آبان 1398 :: نویسنده : عبرات
در تحقق زیارت، همین اندازه کافی است که زائر به قصد زیارت و تعظیم زیارت شونده، در زیارتگاه حضور یابد و خواندن زیارتنامه شرط قبولی زیارت نیست. زائر می تواند در آن مکان مقدس نماز یا قرآن بخواند و ثوابش را به روح زیارت شونده اهدا کند. او می تواند برای خودش و سایر مؤمنان دعا کند و در گوشه ای بنشیند و با خدای خویش خلوت کند. در آداب زیارت، مطالبی در کتب ادعیه نوشته شده است که می توانید بدانها مراجعه کنید. در این رابطه به چند نکته مهم اشاره می کنیم:

*آداب زیارت

نکته اول: زیارت یک عبادت است و در قبولی عبادت، قصد قربت و جلب رضای خدای متعال، شرط لازم است. اگر زائر به منظور عرض حاجت و امید به حل مشکلات زندگی به زیارت می رود، باید توجه داشته باشد که به هر حال، کلید حل مشکلات در اختیار خدای سبحان است و از توسل به امام(ع) یا پیامبر(ص)، جز واسطه گری و شفاعت، کاری ساخته نیست و در نهایت، حل همه مشکلات در اختیار خدای قادر متعال است.

نکته دوم: ارزش زیارت زائران، به مقدار شناخت و معرفتی است که نسبت به زیارت شونده دارند و از این جهت، زائران بسیار متفاوت اند. بنابراین، زائر باید در شناخت هرچه بهتر و صحیح تر زیارت شونده اش تلاش کند و این همان است که در احادیث به عنوان «عارفاً بحقه» از آن یاد شده است.

نکته سوم: زیارت، یک سفر معنوی و روحانی است. زائر باید قبل از سفر و در حال سفر، همواره به این نکته توجه داشته باشد که به یک سفر معنوی و عبادی و به دیدار امامی می رود که بر ظاهر و باطن او آگاه است.

*توجه به معانی زیارتنامه ها

زیارتنامه خوانی نوعی گفت وگو با شخص زیارت شونده است. بنابراین، زائر باید بداند با چه کسی صحبت می کند و چه می گوید و از او چه انتظاری دارد و خواسته هایش بر طبق ضوابط اسلامی، صحیح است یا نه؟ اگر زیارتنامه را به زبان عربی می خواند باید در معانی آن نیز دقت و توجه داشته باشد. خواندن یک زیارتنامه کوتاه با حضور قلب و توجه به معانی آن، بر خواندن یک زیاتنامه طولانی و بدون توجه به معانی، ترجیح دارد و آموزنده تر است.

در زیارت امام حسین(ع) می خوانیم:

یا اباعبدالله اشهد انک تشهد مقامی و تسمع کلامی و انک حی عند ربک ترزق فاسأل ربک و ربّی فی قضاء حوائجی.[1]

ای ابا عبدالله! شهادت می دهم که تو جایگاه مرا مشاهده می کنی و کلام مرا می شنوی و نزد پروردگارت زنده هستی و از آن مقام عالی، روزی می گیری. از پروردگارت و پروردگار من در برآورده شدن حاجتم، تقاضا کن.


ادامه مطلب...

نوع مطلب : مناسبتها
برچسب ها : زیارت، زیارتنامه، احکام، زائر،
یکشنبه 14 آبان 1396 :: نویسنده : عبرات
بهَذَا الْإِسْنَادِ عَنْ صَالِحٍ عَنِ الْحَرْثِ بْنِ الْمُغِیرَةِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ إِنَّ لِلَّهِ مَلَائِكَةً مُوَكَّلِینَ بِقَبْرِ الْحُسَیْنِ (علیه السلام) فَإِذَا هَمَّ بِزِیَارَتِهِ الرَّجُلُ أَعْطَاهُمُ اللَّهُ ذُنُوبَهُ فَإِذَا خَطَا مَحَوْهَا ثُمَّ إِذَا خَطَا ضَاعَفُوا لَهُ حَسَنَاتِهِ فَمَا تَزَالُ حَسَنَاتُهُ تَضَاعَفُ حَتَّى تُوجِبَ لَهُ الْجَنَّةَ ثُمَّ اكْتَنَفُوهُ وَ قَدَّسُوهُ وَ یُنَادُونَ مَلَائِكَةَ السَّمَاءِ أَنْ قَدِّسُوا زُوَّارَ حَبِیبِ اللَّهِ فَإِذَا اغْتَسَلُوا نَادَاهُمْ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) یَا وَفْدَ اللَّهِ أَبْشِرُوا بِمُرَافَقَتِی فِی الْجَنَّةِ ثُمَّ نَادَاهُمْ أَمِیرُ الْمُوءْمِنِینَ ع أَنَا ضَامِنٌ لِقَضَاءِ حَوَائِجِكُمْ وَ دَفْعِ الْبَلَاءِ عَنْكُمْ فِی الدُّنْیَا وَ الآْخِرَةِ ثُمَّ الْتَقَاهُمْ [اكْتَنَفَهُمُ ]النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) عَنْ أَیْمَانِهِمْ وَ عَنْ شَمَائِلِهِمْ حَتَّى یَنْصَرِفُوا إِلَى أَهَالِیهِمْ.

 

حضرت ابى عبد اللّه علیه السّلام فرمودند: خداوند متعال فرشتگانى دارد كه مُوكّل قبر حضرت امام حسین علیه السّلام مى باشند. هنگامى كه شخص قصد زیارت آن حضرت را مینماید حق تعالى گناهان او را در اختیار این فرشتگان قرار مى دهد و زمانى كه وى قدم برداشت فرشتگان تمام گناهانش را محو مى كنند و سپس قدم دوّم را كه برداشت حسناتش مضاعف و دو چندان مى كنند و پیوسته با قدم هائى كه برمى دارد حسناتش مضاعف مى گردد تا به حدّى مى رسد كه بهشت برایش واجب و ثابت مى گردد. سپس اطرافش را گرفته و تقدیسش میكنند و فرشتگان آسمان نداء داده و مى گویند: زوّار دوست دوست خدا را تقدیس نمائید.

و وقتى زوّار غسل كردند حضرت محمّد صلّى اللّه علیه و آله و سلّم ایشان را مورد نداء قرار داده و مى فرماید: اى مسافران خدا! بشارت باد بر شما كه در بهشت با من هستید. سپس امیرالمؤمنین علیه السّلام به ایشان نداء نموده و مى فرماید: من ضامنم كه حوائج شما را بر آورده نموده و بلاء را در دنیا و آخرت از شما دفع كنم. سپس پیامبر اكرم صلّى اللّه علیه و آله و سلّم با ایشان از طرف راست و چپ ملاقات فرموده تا بالأخره به اهل خود بازگردند.

منبع : کامل الزیارات، باب ۴۹، حدیث ۳




نوع مطلب : مناسبتها
برچسب ها : ثارالله، اربعین، فرشتگان، زائر، کربلا،
جمعه 30 آبان 1393 :: نویسنده : عبرات
از من اثری نماند و این عشق از چیست؟  
چون من همه معشوق شدم عاشق کیست؟ [1]

امام ح س ی ن علیه ‏السلام سمبل عشق و پرستش و شهادت و شوریدگی و شیدایی است.نام امام حسین علیه‏السلام و قیام او، شیدایی و شوریدگی او، درس آزادمردی و حقیقت حیات را به مردم می‏دهد.او الگوی مناجات و معاشقه است «و من عشقنی عشقته و من عشقته قتلته» [2] .

انبیای الهی، به ویژه اوالوالعزم، هر گاه به مشکلی بزرگ برخورد می‏ نمودند، برای حل آن، خداوند متعال را به انوار طیبه‏ی پنج تن آل عبا علیهم‏السلام سوگند می‏ دادند؛ [3]  هر جا انبیاء و مرسلین، شهداء و صدیقین باشند، حسین (ع) آن جا مجلی و مظهر است.برخی از آن‏ها وقتی به نام امام حسین علیه‏السلام می‏رسیدند، غمگین می‏شدند و اشک می‏ریختند. هنگامی که از علت آن سؤال کردند، خبر شهادت مظلومانه ‏ی اباعبدالله الحسین علیه‏السلام را به آنان دادند و بر همین اساس به عزاداری پرداختند.حضرت آدم بر ساق عرش، نام‏های پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم و ائمه علیهم‏السلام را مشاهده کرد و جبرئیل به او تلقین کرد که بگوید: «یا حمید بحق محمد، یا عالی بحق علی، یا فاطر بحق فاطمة، یا محسن بحق الحسن والحسین و منک الاحسان». [4]

هنگامی که حضرت آدم علیه‏السلام نام امام حسین علیه‏السلام را بر زبان جاری ساخت، گریان شد و قلبش خاشع گردید.حضرت آدم علیه‏السلام گفت: ای جبرئیل! چرا پس از گفتن نام حسین، قلبم شکست و اشکم جاری گردید؟جبرئیل خبر شهادت امام حسین علیه‏السلام و چگونگی مصائب او را تشریح نمود و هر دو چون مادر جوان مرده، عزاداری و گریه و ناله نمودند. [5]

امام حسین علیه‏السلام فرمود:من کشته ‏ی اشک‏ها هستم. کشته غم هستم، و خدا را سزاوار است که هر که غصه‏ دار و غمگین است، و مرا زیارت کند، غم از او زایل و خوشحال به خانواده‏اش برگردد. [6]

سلام بر تو! که ملائکه نیز، به زیارت قبرت مشتاق‏اند:راوی گوید: از امام صادق علیه‏السلام شنیدم که فرمود: خداوند خلقی نیافریده، بیش‏تر از ملائکه و هر شب از آسمان، هفتاد هزار ملک نازل می‏شوند و خانه خدا را طواف نموده تا طلوع فجر به کنار قبر رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم می ‏آیند و بر او سلام می ‏کنند، سپس کنار قبر امیرالمؤمنین علیه ‏السلام می‏ آیند و بر او سلام می‏ کنند، و پس از آن کنار قبر امام حسین علیه‏السلام آمده و بر او سلام می‏کنند و قبل از طلوع آفتاب به آسمان بالا می ‏روند و سپس هفتاد هزار ملائکه روز نازل می‏ شوند و هم چنان برنامه‏ ی ملائکه شب را انجام می‏ دهند... و تا قبل از غروب به آسمان بالا می‏روند. [7]

سلام بر تو! ای سمبل تشنگی و عطش!
ای حسین! این چه سری است که هر که بیش‏تر به تو شیفته تر است، تشنه‏ تر و سوخته ‏تر است.و به راستی هر جا سلیل راستین صلاح و سلاح حسین باشد، آن جا حسین (ع) حاضر است، و هر جا حسین (ع) حاضر است، آن جا مهدی (عج) حاضر است و هر جا مهدی (عج) حاضر باشد، ارواح انبیا و اولیا و شهدا و صدیقین علیهم‏السلام حاضرند. به راستی حضور و شهود همه عالم و آدم با حسین است.

آری! هر جا انبیاء و مرسلین، شهداء و صدیقین باشند، حسین (ع) آن جا مجلی و مظهر است؛ مگر نه آن که وارث همه‏ی آنان است؟ هر جا شهیدی مبارک با نام یا گمنام باشد، هر جا مسلمانی دم از آزادی و آزادگی بزند، حسین آن جا حاضر است. حسین شاهد همه مشاهد شهادت است و شهیدان الهی بستر گسترده تاریخ همه بر آستان او شاهد و حاضرند. او با آنان و آنان با اویند.

«این التراب و رب الأرباب» لطف و عنایت بر این قرار گرفت تا محبوبی انسانی و مطلوبی جسمانی را در راه انسان‏ها بگذارد تا با تعشق با او، با دلدادگی و شوریدگی به او، به سوی خداوند بروند.و آن حسین است که اشک سوزان هر مؤمن و مؤمنه‏ای است! «أی عبرة کل مؤمن و مؤمنة».از چه چیز تو سخن گویم و به کدامین مصیبت تو نوحه کنم ای «قتیل عبرات» و «اسیر کربات»؟!

یاد تو چه آتش‏ها که به دل هر مؤمنی زده است: «ان لقتل الحسین حرارة فی قلوب المؤمنین لا تبرد ابدا»؛ [8]  از برای شهادت حسین (ع) سوزشی در دل‏های مؤمنان است که هیچ گاه به خنکی و سردی نگراید و مگر خود نفرمودی:انا قتیل العبرة ما ذکرتنی مؤمن الا و قد استعبر؛ [9]  من کشته و شهید اشکم، هیچ مؤمن مرا یاد نکند مگر آن که دیده‏اش را اشک فراگیرد.و این گونه بود که وقتی شب هنگام بر قبر جدت سر گذاشتی در خواب دیدی که رسول خدا در جمعی از ملائکه فرمود:

عزیزم ح س ی ن! گویا می‏ بینم تو را که به همین زودی، غرقه در خونت، سر بریده در زمین کربلا، در میان گروهی از امتم، و حال آن که تو تشنه‏ ای هستی که آبش ندهند و جگر سوخته‏ای که سیرابش نسازند.

ای صابر محتسب! فرزند عزیزت که اشبه الناس خلقا و خلقا برسول الله بود به میدان رفت.و بهترین اصحاب و یاران تو نیز، و حتی از اهل بیت تو، طفل شش ماه ه‏ات به یاری تو برخواستند. و در جریان عصر عاشورا، والاترین حماسه خون و شمشیر، آفتاب آل ابی‏طالب منکسف و ماه بنی هاشم منخسف شد.همه و همه تشنه کام رفتند و آسمان صحرای کربلا از دود آهشان سیاه و از آن زمان تاکنون:و حجت خدا و فزند معصومش، بدن مقدس شهید صابر محتسب را دفن می‏ کنند و بالای قبر نام شهید را با انگشت مبارک می‏نویسد:

«هذا قبر الحسین بن علی الذی قتلوه عطشانا».



پی نوشت

م.حسرتی
1- شیخ ابوسعید ابوالخیر
2 - تنویر القلوب ، حدیث قدسی
3- بحارالانوار،ج16،ص366
4- درالثمین ، ذیل تفسیر آیه ی (فتلقی آدم من ربه کلمات)
5- بحار الانوار،ج44،ص 345
6- قال الحسین بن علی (ع) انا قتیل العبره قتلت مکروبا و حقیق علی الله ان لا یاتینی مکروب الا رده و قلبه الی اهله مسرورا
7- ما خلق الله خلقا من الملائکه و انه لینزل من السماء کل مساء سبعون الف ملک یطوفون بالبیت لیلهم حتی اذا طلع الفجر انصرفوا الی قبر النبی(ص) فسلموا علیه ثم یاتون قبر امیر المومنین علی(ع) فیسلمون علیه ثم یاتون قبر ملائکه النهار
8 - مستدرک الوسائل ، ج 2،ص217
9 - کامل الزیارات،ابن قولویه،ص108

 



نوع مطلب : امام حسین (ع)
برچسب ها : امام حسین(ع)، زائر، سمبل تشنگی،


هوای دل



تا آفتاب از حرکات تو می وزد از سمت سیب ، عطر صفات تو می وزد . دل می دهیم ، پنجره را باز می کنیم باران گرفته ، یا کلمات تو می وزد ؟ دل می شویم ، محض تپیدن به پای تو در خاک کوچه ای که حیات تو می وزد اینکه چقدر بوی شهادت ، چقدر صبح اینکه چقدر از نفحات تو می وزد ! امشب بهار می دمد از خون روشنت فردا بهشت از برکات تو می وزد . من ایستاده ام به تماشای زیستن جایی که موج موج فرات تو می وزد و با هر اذان به یاد همان ظهر چاک چاک گیسوی خون چکان صلات تو می وزد . کشتی شکستگان تو را بیم موج نیست ،آنجا که بادبان نجات تو می وزد
امکانات


آمار
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید ماه قبل :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
 
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات